UZ Gent en uroloog Piet Hoebeke kondigen klacht aan tegen deepfakevideo's met nepmiddel

Er zijn deepfakevideo’s opgedoken waarin AI-technologie de stem en het gezicht van UZ Gent-uroloog Piet Hoebeke overtuigend nabootst om een nepmiddel tegen prostaatproblemen te verkopen. In de video’s belooft de nagemaakte Hoebeke dat het middel de urinestroom van oudere mannen “zo vlot [laat] verlopen als die van een 20-jarige” en nachtelijke toiletbezoeken overbodig maakt; de neparts verkoopt het product er meteen zelf bij, meldt VRT NWS.

Het gaat volgens VRT NWS om “fake news”: de echte Hoebeke benadrukt dat hij er niets mee te maken heeft: “Ga niet in op websites die dingen beloven die niet realistisch zijn. En als je dan toch twijfelt, vraag het even aan je huisarts.” Hij dient een klacht in bij de politie, en UZ Gent sluit zich daarbij aan als benadeelde partij. “Zowel het ziekenhuis als professor Hoebeke distantiëren zich volledig van de video’s,” zegt Elien Valcke van UZ Gent. “We nemen dit zeer ernstig. De makers azen op kwetsbare mensen.” Het is volgens VRT NWS niet de eerste keer dat een arts van het ziekenhuis op die manier misbruikt wordt: UZ Gents eigen logo dook dit jaar al eerder op bij nepreclame voor afslankmiddelen, en ook intensivist Geert Meyfroidt van UZ Leuven werd volgens VRT NWS misbruikt in nepreclame, voor valse afslankmiddelen.

Wat betekent dit voor Vlaanderen en België?

Dit soort misbruik van een herkenbare Vlaamse arts is precies het scenario waarvoor de Europese AI Act een specifieke transparantieplicht invoerde. Artikel 50 van de AI Act legt een meldplicht op voor deepfakes — door AI gemaakte of bewerkte beelden, geluid of video die lijken op bestaande personen, voorwerpen, plaatsen, entiteiten of gebeurtenissen en die iemand ten onrechte voor echt zou kunnen aanzien. Die plicht ligt bij de gebruiksverantwoordelijke: wie het AI-systeem gebruikt om zo’n deepfake te maken, niet iedereen die hem daarna publiceert of deelt. De bepaling is van toepassing sinds 2 augustus 2026. Het probleem is dat de plicht dus bij de maker ligt, terwijl de makers van dit soort nepreclame voor de wet vaak moeilijk te identificeren zijn, wat de handhaving bemoeilijkt. Voor slachtoffers zoals Hoebeke blijft daarom vooral de klassieke weg over: een klacht bij de politie, met de eigen werkgever die zich daarbij aansluit als benadeelde partij. Dat het bij UZ Gent en UZ Leuven al minstens tweemaal eerder gebeurde, toont dat dit geen alleenstaand incident is — Belgische ziekenhuizen en artsen vormen een herhaald doelwit voor misbruik van hun naam of logo dat inspeelt op vertrouwen in een herkenbaar gezicht.