Vlaamse en Nederlandse mediahuizen spreken gezamenlijke AI-labels af

DPG Media en Mediahuis hebben zich op 17 september 2026 samen met de Nederlandse publieke omroep NPO en commerciële zender Talpa vastgelegd op één gedeelde beslisboom voor AI-labels op beeld-, audio- en videocontent. Het initiatief liep via Media Campus NL, de sectorbrede kerngroep AI en Media van de vier bedrijven.

De kern: de richtlijnen bepalen wanneer iets als deepfake geldt en wanneer een AI-logo of een audioboodschap nodig is. “Niet ieder gebruik van AI vraagt om een label: technische verbeteringen of toepassingen die de inhoud, betekenis of context niet veranderen, hoeven in principe niet gelabeld te worden,” staat erin. Voor nieuws en journalistieke content gelden andere uitgangspunten dan voor infotainment, reality, fictie en entertainment. Een beslisboom moet makers helpen bepalen of een label nodig is; een zichtbaar icoon of hoorbare melding maakt dat label dan concreet. Individuele huizen mogen zelf strenger zijn dan de gezamenlijke basis.

De richtlijnen zijn geen wet, maar zelfregulering die invulling geeft aan de transparantieverplichting van artikel 50 van de AI Act, die sinds 2 augustus 2026 van toepassing is en aanbieders en gebruiksverantwoordelijken van bepaalde AI-systemen verplicht duidelijk te maken wanneer content kunstmatig gegenereerd of gemanipuleerd is.

Wat betekent dit voor Vlaanderen en België?

DPG Media en Mediahuis zijn geen buitenlandse spelers die hier toevallig ook actief zijn, en ze hebben nu mee de lat gelegd voor wanneer een kijker of lezer een AI-label te zien krijgt. DPG Media brengt onder meer Het Laatste Nieuws en De Morgen; Mediahuis brengt onder meer De Standaard en het Nieuwsblad. Wie de komende maanden op die kanalen een AI-icoon of -melding ziet opduiken, ziet de praktische vertaling van deze richtlijnen.

Deze site volgt sinds augustus een vergelijkbare logica in eigen huis: elk AI-ondersteund stuk draagt het label aiAssisted en een auteursverklaring. Anthropic markeert bovendien de tekstuitvoer van ondersteunde Claude-modellen, zoals we eerder schreven. Het verschil is dat de mediahuizen hun keuzes nu vastleggen in een gedeeld, sectorbreed kader in plaats van een eigen beleid per huis — een stap die het makkelijker maakt voor het publiek om labels van verschillende media te vergelijken, en voor toezichthouders om na te gaan of de sector de transparantieplicht van de AI Act ernstig neemt. De richtlijnen zijn bovendien uitdrukkelijk een “startdocument”: ze zullen bijgesteld worden op basis van ervaring uit de praktijk, niet vastgetimmerd voor de komende jaren.