OVHcloud twijfelt aan verdienmodel van Europese AI-gigafabrieken
OVHcloud-topman Octave Klaba zegt dat de beloofde overheidsaankopen voor de Europese AI-gigafabrieken veel te klein zijn om de investering rendabel te maken. Wat dat betekent voor de kleinere Belgische EU-compute-inspanning.
AI-ondersteund artikel — automatisch opgesteld en gecontroleerd op feiten. Transparantiemelding conform artikel 50 van de EU AI Act.
De Franse cloudspeler OVHcloud zet vraagtekens bij het verdienmodel van de Europese AI-gigafabrieken. Topman Octave Klaba schrijft op de bedrijfsblog dat een gigafabriek jaarlijks 300 tot 400 miljoen euro omzet nodig heeft om break-even te draaien, terwijl de Franse staat en de EU voor één zo’n project maar 200 miljoen euro aan AI-diensten willen afnemen over vijf jaar — 40 miljoen euro per jaar, oftewel amper 10 tot 15% van wat nodig is. Alleen al de gpu’s kosten minstens 600 miljoen euro, aldus OVHcloud.
Klaba trekt zijn conclusie breder: “any national strategy is doomed to failure” — een AI-gigafabriek op het niveau van één land heeft simpelweg te weinig klanten om rendabel te worden, zegt hij. Dat is ook de reden waarom OVHcloud zich niet aansloot bij de bestaande Franse consortia, en desnoods zelf een nieuw, Europees consortium wil optuigen. De Europese Commissie zoekt via het EuroHPC-programma bouwers voor tot zeven AI-gigafabrieken, samen goed voor meer dan 30 miljard euro aan investeringen: tot 10 miljard euro publiek geld, aangevuld met minstens 20 miljard euro privékapitaal. Kandidaturen kunnen tot 12 november 2026 worden ingediend; de Commissie maakt de selectie pas begin 2027 bekend.
Wat betekent dit voor Vlaanderen en België?
Welke landen zich kandidaat stellen voor die zeven gigafabrieken, maakt de Commissie pas bij de selectie bekend, begin 2027. Los daarvan heeft ons land al wel een veel kleinere stap gezet in dezelfde EU-compute-architectuur: de Belgian AI Factory Antenna (BE-AIFA), een project van 10 miljoen euro, gelijk gefinancierd door de EuroHPC Joint Undertaking en de Belgische federale en regionale overheden, gecoördineerd door imec en gekoppeld aan de grotere Europese AI-fabrieken LUMI (Finland) en JUPITER (Duitsland). Dat project loopt sinds maart 2026 tot februari 2029 en verbindt Belgische onderzoekscentra, universiteiten en overheidsinstellingen met die rekencapaciteit — een heel andere schaal dan de gigafabrieken waar Klaba het over heeft, waar alleen al de chips een veelvoud van dat volledige budget kosten.
Of en hoe België ooit wél voor een gigafabriek in aanmerking zou komen, is dus nog geen actuele vraag. Maar de twijfel van een grote Europese cloudspeler over het verdienmodel van dat volgende schaalniveau is relevant voor wie de Belgische ambities op dit vlak volgt: eerder dit jaar tekende België mee het eerste IPCEI rond AI-compute, een gezamenlijk Europees project met staatssteun. Klaba’s rekensom laat zien dat schaal — Europees in plaats van nationaal — daarbij niet bijkomstig is, maar volgens hem de kern van de zaak.